คืน พิศวาสอันเร่าร้อนระหว่างเขาและหญิงสาวที่ไม่มีใครรู้จัก...แค่ช่วงคืนสั้นๆ เธออาจจะถูกลืมเลือนจากทุกคน แต่สำหรับฟาฮาสแล้วเขากลับรู้สึกคล้ายชีวิตทั้งชีวิตต้องสูญหาย เมื่อเธอจากไปหลังจากค่ำคืนอันหวามใจ...จนชายหนุ่มต้องสัญญากับตัวเอง“แม้จะอยู่ไกลจนถึงปลายฟ้าชีวิตและดวงวิญญาณแห่งข้าจะตามหาเจ้าให้จงได้

    ณรินาเดินแกมวิ่งลงไปตามบันได เพื่อตรงไปยังที่จอดรถด้วยอาการที่เรียกว่าแข้งขาสั่น หญิงสาวเพิ่งยอมรับกับตัวเองว่า..นอกจากมารดาซึ่งเสียชีวิตไปแล้ว เธอไม่เคยกลัวใครได้มากเท่ากับผู้ชายคนนี้มาก่อน แม้ขณะที่เปิดกระเป๋าแล้วพยายามค้นกุญแจรถอยู่นั้น หญิงสาวก็แทบจะร่ำไห้เมื่อจิตใจประหวัดไปถึงเหตุการณ์ในคืนนั้น... เธอจำได้ทุกอย่างจำได้แม้เสียงคาดคั้นของเขา ยามสั่งให้ทำนั่นทำนี่และบงการให้เธอต้องทำในสิ่งที่น่าอาย..ใครจะคิดว่าผู้หญิงที่เคยถือตัวขนาดเธอต้องเผลอไผลไปทำในสิ่งที่น่าอดสูอย่างที่สุดตามคำสั่งแกมขอร้องอย่างเว้าวอนของชายหนุ่ม ร่างบางระหงเดินค่อยลัดเลาะไปตามรถซึ่งจอดเรียงรายบนชั้นต่ำๆของลานจอดที่ค่อนข้างเงียบ และในขณะที่ถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อกดรีโมทจนเห็นไฟสว่างแวบของรถตนเอง หญิงสาวซึ่งกำลังก้าวยาวๆก็ต้องอุทานเสียงหลงเมื่อเอวคอดถูกรั้งไว้แน่นพร้อมกับฝ่ามือข้างหนึ่งซึ่งเอื้อมมาปิดปากของเธอ ร่างสาวที่ดิ้นรนสุดชีวิตพร้อมกรีดร้องอึกอักในลำคอเพราะตกใจ ต้องนิ่งขึงในเวลาต่อมาเมื่อเสียงห้าว คุ้นหูดังใกล้ๆพร้อมตัวเธอที่ถูกดึงเข้าเบียดแนบกับร่างแกร่งของคนด้านหลัง